Z mężem mieliśmy zamiar wyjechać na wakacje, więc klucze do mieszkania zostawiliśmy naszej sąsiadce, aby podlewała kwiaty i opiekowała się naszymi rybkami. Znamy sąsiadkę od dawna i w pełni jej ufamy. Ale kiedy wróciliśmy po 2 tygodniach, odkryliśmy, że ktoś mieszkał w naszym domu. Przestraszyłam się. Po naczyniach było widać, że ktoś z nich korzystał. Pralka była również mokra, w łazience wszystko było mokre. Było jasne, że ktoś spał na naszym łóżku, bo było nie zaścielone i wszędzie były włosy.
Wezwaliśmy sąsiadkę i zapytaliśmy, czy nie dawała kluczy komuś innemu, czy może coś widziała? Na co sąsiadka odpowiedziała, że widziała ludzi, którzy tu mieszkali, ale kto dał im klucze – nie wie. Ona na pewno nie dawała. Ponieważ klucze były jeszcze u mojej teściowej, zadzwoniliśmy do niej. Mąż zadzwonił, ale ona długo zwlekała, ale potem jednak przyznała, że klucze oddała mojej kuzynce, ale kto mieszkał w naszym mieszkaniu – nie wie. Mąż w gniewie zadzwonił do kuzynki. Ona również na początku nie chciała mówić, ale potem przyznała, że umieściła w naszym mieszkaniu swoich znajomych, którzy mieli sprawy na kilka dni w mieście.
Mąż bardzo się zdenerwował, powiedział jej, co o tym wszystkim myśli, a teraz ona jest na nas obrażona. Najdziwniejsze jest to, że jest obrażona, chociaż mogła nas poprosić o pozwolenie. Przecież mieszkanie jest nasze, a nie jej. Mąż zażądał, aby zwrócono nam nasze klucze. Zdecydowaliśmy stanowczo, że nigdy więcej nie oddamy kluczy do mieszkania nikomu. Dziwne, jak bardzo ludzie mogą być bezczelni i nie szanować cudzej własności.
A teraz okazuje się, że my jesteśmy źli, bo obraziliśmy kuzynkę.
