Pewnego ranka obudziłam się wcześniej niż zwykle. Mąż jeszcze nie wrócił z nocnej zmiany. Wiedziałam, że zje śniadanie i pójdzie spać, a wieczorem pójdziemy z dziećmi do teściowej. Zawsze starałam się być dla niego najlepszą żoną, a jednak nie doceniał mojego wysiłku.
Akurat był Dzień Kobiet, więc wybrałam się na nasz mały lokalny rynek, by kupić świeże warzywa i zrobić dzieciom smaczny obiad. Już od rana tętniło życie, a gdy szukałam pomidorów, w tłumie zobaczyłam mojego męża z bukietem pięknych chryzantem. Serce zabiło mi szybciej – czyżby w końcu postanowił sprawić mi niespodziankę? Tyle czasu na to czekałam.
Wróciłam do domu, jak w skowronkach, pełna nadziei, że mąż w końcu doceni moją obecność. Ale on, jak gdyby nigdy nic, wręczył mi prezent – nowy odkurzacz. Rozumiałam, że to również potrzebne, bo sama narzekałam, że stary jest do wyrzucenia, ale rozczarowanie był ogromne. Dla kogo więc były te kwiaty?
Wieczorem poszliśmy z dziećmi do teściowej i właśnie tam zobaczyłam kwiaty, które widziałam u męża rano. Zrozumiałam wtedy, że dla niego byłam tylko żoną – do gotowania, sprzątania, opieki nad dziećmi. Nie zauważał mojej tęsknoty za miłością, za chociaż jednym miłym słowem, które podniosłoby mnie na duchu.
Po powrocie powiedziałam mężowi, że na rynku widziałam tyle pięknych kwiatów. A on na to tylko powiedział: Jak Ci się tak podobały, czemu sobie nie kupiłaś?
Płakałam pół nocy, ale później zaczęłam żyć dalej. Jednak coś w głębi sercu drążyło mnie tak mocno, że nie byłam w stanie na niczym się skupić. A teraz piszę to i trzymam w szafce papiery rozwodowe.
Zastanawiam się, czy warto je podpisać i wręczyć mężowi. Jako kobieta nie zasługuję na to, aby być tak traktowana przez własnego męża. Czy nie mogłabym nareszcie usłyszeć od niego choćby jednego miłego słowa, które dodałoby mi sił do dalszego życia u jego boku?
Zastanawiam się, czy jeszcze można uratować tę miłość, czy może lepiej zacząć wszystko od nowa, szukając prawdziwego szczęścia? Chciałabym uwierzyć, że mąż w końcu zrozumie, jak ważne są dla mnie takie romantyczne gesty, ale jestem już zmęczona i nie mam sił na kolejne próby.
