Julia, młoda dziewczyna, która wyszła za mąż w wieku 18 lat, uczyła się w szkole muzycznej, ale ponieważ zaraz po ślubie zaszła w ciążę, porzuciła studia. Ciąża była dla niej trudnym okresem, co skłoniło ją do decyzji o nieplanowaniu drugiego dziecka, mimo presji otoczenia Odmawia urodzenia drugiego dziecka, mimo nacisków ze strony męża, córki, a zwłaszcza teściowej.
„Julia, musisz urodzić, póki masz siły. Tym razem ci pomożemy. Masz teraz mieszkanie. Nie ma potrzeby zwlekać.” Matka Julii popiera ją: „Twój mąż jest dobry, porządny, nie pije, dobrze zarabia, macie trzypokojowe mieszkanie i domek na wsi. Nie pracujesz. Nie ma nic do stracenia, musisz jak najszybciej urodzić.”
Rzeczywiście, mąż Julii jest doskonały. W wolnym czasie pomaga żonie i w pełni utrzymuje rodzinę. Ale Julia nie chce rodzić. „Kiedy przypominam sobie moją pierwszą ciążę, zaczyna mnie boleć. Ciężki poród, nieprzespane noce, ból zębów i brzucha, nadwaga…” Wszystko to sprawiło, że Julia nie chciała ponownie przeżywać tego doświadczenia. Córka Julii była kapryśnym dzieckiem. Poświęciła na to całą swoją młodość.
W tym okresie mąż Julii był zajęty rozwijaniem swojej kariery, a jej teściowa i matka były dość młode i również pracowały. Dlatego tak się złożyło, że cała opieka nad dzieckiem spoczywała na barkach Julii. Kiedy córka Julii poszła do szkoły, młoda matka mogła odetchnąć z ulgą.
Przez kolejne lata jej mąż zdołał spłacić hipotekę i postanowił poszerzyć przestrzeń życiową rodziny. Sprzedał mieszkanie i kupił trzypokojowy apartament. Pięć lat później, kiedy spłacił drugą hipotekę i postanowił zbudować domek letniskowy. Mimo że mąż chciał mieć drugie dziecko, nie wywierał na żonę presji, ponieważ bardzo ją kochał.
„Nie chcę drugiego dziecka. Po co mam rodzić, skoro już mnie to nie interesuje. Mąż o tym wie i wydaje mi się, że to akceptuje.” –
„Ale teraz nie będzie tak jak wtedy. Wtedy wcześnie urodziłaś, nie zdążyłaś zaznać radości macierzyństwa, było ci ciężko. A teraz my ci pomożemy, masz już doświadczenie, dużo sprzętu dla dziecka.”- tłumaczyła teściowa.
Ale Julia jest niezłomna. Uważa, że wystarczy im jedno dziecko. Nie chce angażować się w wychowanie, edukację, opiekę. Zamiast tego, chciała żyć dla siebie, skupić się na swoim rozwoju, a nawet kontynuować naukę.
Opowieść Julii jest przypomnieniem, że każda kobieta ma prawo do decydowania o swoim ciele i swoim życiu. Mimo presji ze strony społeczeństwa, rodziny, a nawet partnerów, ostateczny wybór należy zawsze do kobiety. Kobiety muszą przede wszystkim słuchać siebie, swoich uczuć i potrzeb, aby podejmować decyzje, które będą dla nich najlepsze.
