Martyna drży na samo wspomnienie swojego czasu z Waldkiem, czasu zdominowanego przez kaprysy i fantazje swojej teściowej- Ireny. Irena, kobieta, która uważała się za najmądrzejszą w domu i zawsze miała rację, oczekiwała posłuszeństwa od swojego otoczenia, czując, że na to zasługuje.
Martyna nigdy nie zapomni swojego pierwszego spotkania z tą matriarchalną kobietą, która natychmiast ogłosiła ją niegodną jej doskonałego syna. Martyna nie wiedziała jeszcze, jak wielką rolę teściowa odegra w jej małżeństwie… Nie miała prawa decydować o swoim życiu; każdą decyzję dyktowała Irena.
Niemniej jednak Martyna cieszyła się z faktu, że los jej córki potoczył się inaczej. Kornelia natrafiła na bardziej przyjazną teściową, kobietę, która traktowała ją uprzejmie. Młoda dziewczyna obawiała się spotkania z nią, ale wszystko dobrze się potoczyło. Jej teściowa natychmiast zaproponowała, że nowożeńcy mogą zamieszkać z nią w jej przestronnym mieszkaniu- atrakcyjna propozycja biorąc pod uwagę, że para młoda w tamtym czasie była jeszcze bezrobotna. Ślub był piękny, a para bez wahania wprowadziła się do domu teściowej. Początkowo życie było spokojne. Jednak nie trwało to długo, zanim Kornelia zaczęła skarżyć się Martynie na brak głosu w jej nowym domu.
Teściowa twierdziła, że skoro Kornelia jest w jej domu, oczekuje posłuszeństwa. Kornelia opowiadała, jak czuje się jak służąca, dźwigając ciężar wszystkich obowiązków domowych, podczas gdy siostra jej męża leniuchowała na kanapie. Martyna słuchała narzekań swojej córki, mając nadzieję, że jej zięć obroni swoją żonę. Ku jej rozpaczy, wydawał się obojętny, po prostu obserwując rozwijającą się dynamikę. Później zabrał Kornelię na bok i powiedział jej, że powinna szanować jego matkę, jako starszą i rzekomo mądrzejszą. Kornelia gorzko żałowała przeprowadzki. Nie tak wyobrażała sobie swoje życie. Kornelia kochała swojego męża z całego serca i nie chciała się z nim kłócić, ale nieustanne dokuczliwości jego matki nasilały się z każdym kolejnym dniem.
Widmo przeszłości matki nawiedzało Kornelię dość często. Obserwując, jak historia zaczyna się powtarzać, zastanawiała się, czy istnieje jakaś droga ucieczki, szansa, by uniknąć losu, który matka tak długo znosiła.
