Weronika była jedynym dzieckiem w rodzinie, więc wszyscy traktowali ją jak księżniczkę. Rodzice dziewczyny byli ludźmi wykształconymi, jej matka pracowała na stanowisku dyrektora szkoły, a ojciec był znanym chirurgiem. Jej rodzina przywiązywała dużą wagę, do dobrego wykształcenia. Bardzo cieszyli się z sukcesów córki, ale jedno im się nie podobało. W szkole, jej najlepszym przyjacielem był Sebastian. Matka z ojcem przekonywali ją, że chłopak nie jest odpowiednim towarzystwem dla niej, ponieważ pochodzi z biednej i rozbitej rodziny.
Weronika jednak nie słuchała nikogo. Była bardzo zakochana w Sebastianie i tylko on sie dla niej liczył. W siódmej klasie, mama chłopaka zmarła, a on trafił do sierocińca. Dziewczyna była bardzo smutna z tego powodu, więc dowiedziała się od nauczycielki, jaki adres jest do domu dziecka i napisała list, ale nie było żadnej odpowiedzi. Tak więc stopniowo, ich znajomość została przerwana, a rodzice odetchnęli z ulgą. Los zetknął młodych ponownie, na egzaminach wstępnych na uniwersytet.
Dostali się na ten sam wydział. To właśnie wtedy, Weronika dowiedziała się, że Sebastian pisał do niej listy co tydzień, ale mama je ukrywała. Postanowiła jednak, że wybaczy jej to, co zrobiła i nie będzie miała o to pretensji. Na uniwersytecie, młodzi zaczęli się ponownie spotykać. Kiedy jej matka z ojcem dowiedzieli się o tym, stanowczo sprzeciwiali się tej znajomości. Weronika jednak nie słuchała nikogo i niedługo wyszła za swoją pierwszą miłość. Po tym, rodzice przestali się z nią kontaktować, ale najważniejsze, że jest szczęśliwa ze swoim ukochanym.
