Małżeństwo żyło sobie całkiem nieźle. Pobrali się jako trzydziestolatkowie. Urodził im się syn. Byli szczęśliwą rodziną. Nie narzekali na brak pieniędzy. Kupili mieszkanie w Warszawie, a swoją starą chałupę na Mazurach przerobili na prawdziwy domek z wszelkimi wygodami. Bywało, że uciekali na wakacje za granicę raz Chorwacja, raz Grecja. Mąż był jej wierny jak jamnik sąsiadki i nawet nie zerkał na inne kobiety.
Ich synek dorósł, ożenił się z miłą dziewczyną oboje ledwie po dwudziestce. W zasadzie jesteśmy z mężem tacy sami, tylko my zaczęliśmy dziesięć lat później! cieszyła się kobieta. Rodzice młodej pary kupili im skromne M2 na Bemowie.
Życie kwitło, kobieta była szczęśliwa. Ale z biegiem lat czy to przez wiek, czy może przez te wszystkie przesądy z internetu zaczęła się podświadomie bać, że ta sielskość nie może trwać wiecznie. No i proszę stało się.
Mąż umarł.
Kobieta długo zbierała się po tej stracie. Ale powoli nauczyła się żyć na nowo. Zaczęła pracować wcześniej prowadziła dom.
Wszyscy dookoła mówili, że trzeba załatwić sprawy spadkowe. Poszła z synem do notariusza. Tak na zdrowy rozum kompletnie nie ogarniała po co, przecież pół mieszkania i tak zawsze należało do niej. Poza tym nie było żadnych innych spadkobierców teściowie dawno już grali w bierki na cmentarzu.
Notariusz przyjął ich w gabinecie. Przy stole siedziała obca kobieta.
Okazało się, że połowa majątku męża należy do tej właśnie pani.
Kobieta nie wiedziała, czy się śmiać, czy płakać. Przeniosła wzrok z notariusza na rywalkę starsza, niepozorna, z jakiegoś powodu jeszcze mniej sympatyczna ze względu na wiek (na oko pięćdziesiątka). To chyba coś łączyło ją z mężem.
Notariusz wyjaśnił, że istnieje testament. Mąż sporządził go dwadzieścia siedem lat temu, a że potem już żadnego innego nie napisał ani nie odwołał to ten obowiązuje.
Obca osoba
No i tak to się zaczęło:
Poznali się w czasach studiów i zakochali się filmowo. Byli młodzi, jeszcze świerzy po egzaminach magisterskich. Przed nimi była cała przyszłość i zero obowiązków poza przygotowaniem pierogów na obiad.
Dla niego była pierwszą kobietą, a on to doceniał i powtarzał z dumą: Jesteś jak moje dziecko. Mimo że byli równo po dwadzieścia dwa. Śmiała się wtedy cała szczęśliwa.
Pewnego razu obejrzeli film, w którym zakochani spisywali wspólny testament. Tak się uśmiali nad tym, że i sami pochichrali się, i napisali testament własny cały mój majątek dla Ciebie, na zawsze i na wieki. Ona stwierdziła, że co tam kartka, trzeba iść do notariusza. Więc poszli. Potem był szampan i intensywny wieczór w mieszkaniu.
Ale potem życie ruszyło z kopyta: ojciec chłopaka zachorował, więc mężczyzna razem z mamą zawiózł go na leczenie do Niemiec.
A dziewczyna w tym czasie parę razy spotkała się z innym i no cóż, była ciąża. On się jej oświadczył. Mama doradziła: Wyjdź za niego, tamten zniknął, a tu masz pewnego. Były partner na listy też nie odpowiadał.
Wyszła więc za mąż. Przenieśli się do Gdańska, gdzie jej nowy mąż dostał fajną pracę. Urodziła się córeczka, ale małżeństwo się posypało. Rozwód, nie pierwszy, nie ostatni.
O testamencie, rzecz jasna, pamiętała. Ba, dawno już napisała nowy na rzecz córki.
Pewnego dnia przyszło jednak polecone. Niby już zapomniała o tej starej miłości (przynajmniej sądziła). Kiedy zobaczyła nazwisko, wszystko wróciło jak kiedyś go kochała!
On o testamencie zapomniał, bo miał na głowie umierającego ojca, a potem chorą matkę. Gdy dowiedział się, że dziewczyna wyszła za mąż i wyjechała, postanowił o niej zapomnieć. Później poznał swoją przyszłą żonę. Zakochania tam nie było, ale polubił ją za rozsądek. Żyło im się całkiem znośnie.
No i co teraz? Pół majątku? zapytała kobieta.
Ale dziwne: zostawił taki testament, czyli musiał ją naprawdę kochać. A ona weźmie te pieniądze na pamiątkę.
Teraz połowa Twojego majątku należy do mnie oznajmiła była narzeczona.
I to nie byle jaka połowa mieszkanie w Warszawie, domek na Mazurach, auto, pieniądze na koncie. I wszystko warte grube setki tysięcy złotych.
Serce wdowy prawie stanęło. Najpierw śmierć męża, teraz takie zdradzieckie uderzenie.
To tyle wspólnych lat, a nigdy nie wspomniał o byłej!
A teraz oddać jej tyle pieniędzy
Pozwała ją do sądu, ale to nic nie dało, tylko nerwy zszargane.
Wypłacili pieniądze tej kobiecie.
Kupiła sobie nowe mieszkanie i wyjechała z córką nad Bałtyk.
Dziękuję powtarzała codziennie.
