Moja siostrzenica niedługo skończy 19 lat. Studiuje na uniwersytecie, ale mieszka z rodzicami. Niedawno odwiedziłam ich i postanowiłam uciąć sobie z dziewczyną małą pogawędkę. Chciałam dowiedzieć się o jej planach na przyszłość i o tym, jak chce uczcić swoje urodziny. Weronika szczerze powiedziała mi, że domyśla się, co do prezentu rodziców. Jej zdaniem, chcą kupić jej mieszkanie, blisko uczelni. W końcu to już czas, aby urządziła się na swoim i układała sobie życie. Wiedziałam jednak, że moja siostra z mężem, nie mają takich planów. Nie mieli takich możliwości finansowych, a prezent kupili już dawno temu. Ich córka uwielbia różne wycieczki, więc kupili jej drogi rower.
Moje zdanie jest takie, że dzisiejsza młodzież, jest zbyt rozpieszczona. Nawet nie myślą o tym, żeby samemu na coś zapracować. My dorośli, osiągaliśmy wszystko własnymi siłami i młodym też nie powinno spaść wszystko z nieba, bez żadnego wysiłku. Oczywiście, rodzice powinni pomagać w każdy możliwy sposób. Niedopuszczalne jest jednak siedzenie z założonymi rękami i czekanie na łaskę. Często rodzice, którzy mają dużo pieniędzy, uławiaja dziecku start w życiu, zapewniając mu dach nad głową. Jednak nie wszyscy mogą sobie na to pozwolić.
Kiedy byłam w siostrzenicy wieku, nie mogłam nawet pomyśleć o tym, żeby prosić ojca i matkę o mieszkanie. Co więcej, nawet rower byłby największym i najbardziej niespodziewanym prezentem! Wtedy były zupełnie inne czasy, każdy musiał sam walczyć o wszystko, rodzice nie mieli z czego pomagać. Sami ledwo wiązali koniec z końcem. Moja siostra i szwagier, też nie są milionerami. Czego można dorobić się w tych czasach, ze zwykłych pensji nauczycielskich. Weronika dobrze wie, na co stać jej rodziców, więc nie mam pojęcia, skąd wzięła ten pomysł, który wprawił mnie w osłupienie. Ciekawe, jaka będzie jej mina, gdy dostanie swój prezent.
