Miałam ogromne nadzieje, że mama przejdzie na emeryturę, wyprowadzi się na wieś i zostawi mnie i mojemu mężowi jej trzypokojowe mieszkanie w Warszawie!
Chciałabym opowiedzieć o mojej sąsiadce Lucynie. Teraz ma 68 lat. Kiedyś mieszkała sama w swoim trzypokojowym mieszkaniu. Niedawno Lucyna wynajęła swoje mieszkanie i wyjechała w podróż.
Jej córka, Jadwiga, przyszła do mnie i zaczęła się żalić:
Co robi moja mama? Jestem taka zawiedziona! Teraz teściowa krzyczy, że i ja oszaleję na starość. Gruszka pod gruszą nie spadnie daleko, mówi. A my z mężem dopiero co wzięliśmy kredyt samochodowy! Mamy zaległości od dwóch miesięcy. Liczyłam tak bardzo na mamę, że nam pomoże! Ale mama mnie rozczarowała: wynajęła mieszkanie i wyjechała w świat!
Patrzyłam na Jadwigę z zdziwieniem: dlaczego jej mama miałaby spłacać ich kredyt samochodowy? Tymczasem Jadwiga mówiła dalej:
Moja teściowa jest strasznie zła, że mieszkamy z nią w jej mieszkaniu, a moja mama wynajęła swoje!
Rozumiem, że Jadwiga liczy na współczucie z mojej strony. Ale ja myślę, że Lucyna dobrze zrobiła. Ma prawo żyć po swojemu. Dlaczego ludzie sądzą, że jeśli kobieta idzie na emeryturę, musi oddać się całkowicie dzieciom i wnukom? Przecież to niesprawiedliwe! Zapytałam Jadwigę:
Czemu nie polegacie na sobie? Na własnych siłach? Dlaczego przez 15 lat małżeństwa nie uzbieraliście na własne lokum? Wtedy twoja teściowa nie miałaby powodów do narzekań.
Jadwiga zwierzyła się:
Bardzo się łudziłam, że gdy mama przejdzie na emeryturę, wyjedzie do domu na wsi, a nam przypadnie jej mieszkanie z trzema pokojami!
Postanowiłam zażartować i powiedziałam Jadwidze: Nie, nie, nie!
A co, jeśli Lucyna jeszcze się zakocha? Miała koleżankę, która wyjechała na urlop do Turcji. Tam poznała faceta, wyszła za niego za mąż, i teraz mieszka szczęśliwa na wybrzeżu. Może Lucyna też przeżyje taką przygodę.
Po tych słowach Jadwiga spojrzała na mnie oszołomiona. Niedawno widziałam zdjęcia Lucyny w internecie pisała, że odpoczywa, cieszy się życiem. Byłam szczęśliwa razem z nią. Wierzę, że postąpiła słusznie. Wiek nie jest przeszkodą do szczęścia ani do zbierania nowych, przyjemnych doświadczeń.
Cała ta rozmowa była jak dziwny, rozmyty sen dźwięki były rozciągnięte i niejasne, twarze zamieniały się miejscami, a trzypokojowe mieszkanie płynęło po chmurach nad Mazurami, wyczekując na nowego lokatora. Złote monety z orłem wirują wokół, a Lucyna, uśmiechnięta, siedzi na huśtawce w ogrodzie i promienieje jak słońce.
