Ma już 35 lat i nie ma ani dzieci, ani żony
Tydzień temu byłam z moim synem w domu mojej teściowej. W tym czasie odwiedzała ją jej wieloletnia przyjaciółka z dzieciństwa. Cały dzień spędziła z moim synem.
Szkoda, że nie mam wnuków powiedziała ze smutkiem.
Przyjaciółka mojej teściowej urodziła syna, gdy miała już dobrze po trzydziestce. Wyczekiwała tego dziecka przez długie lata i dlatego pozwalała mu niemal na wszystko. Jej mąż zmarł, gdy chłopiec był jeszcze bardzo mały, więc kobieta wychowywała syna sama, pracując nawet na dwa etaty.
Gdy syn skończył 35 lat, zebrała się na odwagę, by zapytać, czy może już oczekiwać wnuków.
Odpowiedział spokojnie: Nigdy.
Syn stwierdził, że wszystkiemu winne jest wychowanie uznał, że matka uczyniła go, mówiąc delikatnie, niezaradnym życiowo.
Przywykłem do wygodnego życia. Żadna dziewczyna nie zechce być dla mnie drugą matką powiedział mężczyzna.
Dodał jeszcze, że w zasadzie takie życie mu odpowiada i nie zamierza się zmieniać dla kogokolwiek.
Nie potrzebuję nikogo poza tobą dodał syn.
Nie nauczyłam go najważniejszego: jak być prawdziwym mężczyzną! wyznała kobieta.
Czy zgadzacie się, że matczyna miłość może nie tylko chronić dziecko, ale również przeszkodzić mu w staniu się samodzielnym i dojrzałym człowiekiem?
Czasem troska zbyt mocno osłania, a prawdziwa mądrość matki polega na tym, by pozwolić dziecku samodzielnie dorastać i stawiać czoła światu.
