Moja przyjaciółka wyszła za mąż wiele lat temu. Mąż Aldony wydawał się być doskonałym kandydatem na męża i ojca. Dobrze zarabiał i inwestował wszystko w rodzinę. Ich małżeństwo było dla wielu przykładem. Leszek bardzo cenił swoją żonę i dzieci.
Jednakże, życie jest bardzo nieprzewidywalne. W jego życiu pojawiła się inna kobieta. Wracał późno z pracy. Zapach damskich perfum i jego zachowanie potwierdzały to. Aldona czuła się okropnie z tym, że musi zostać sama w wieku pięćdziesięciu lat. Jednak nie chciała zgodzić się na rozwód. Próbowała rozmawiać z mężem, przekonywać, ale on nie chciał słuchać. Leszek powiedział, że jest zmęczony i nie chce mieć z nią nic wspólnego.
Opuścił rodzinę po trzydziestu latach wspólnego życia. Aldona odważnie poradziła sobie z niespodziewanym wyzwaniem i wierzyła, że były mąż pożałuje swojego czynu.
Po kilku miesiącach wrócił. Przypominał psa ze schroniska. Nowa kobieta go wyrzuciła, kiedy pojawiły się problemy z jego zarobkami. W tym czasie Aldona przeszła metamorfozę. Chodziła na siłownię, zmieniła swoją garderobę, regularnie odwiedzała kosmetyczkę i fryzjera. Odzyskała młodość o około dziesięć lat. Wspierały ją dzieci i przyjaciele. Pojawiło się nawet kilku adoratorów, którzy nie mogli oprzeć się takiemu pięknu. Kobieta zrozumiała, że całe życie jest jeszcze przed nią.
Aldona nie wyrzuciła Leszka, przyjęła go jako gościa w swoim domu. Postawiła granice i dała do zrozumienia, że nic nie jest już możliwe do naprawienia. Nie zamierzała przebaczyć zdrady.
W jej życiu wszystko układa się dobrze. Jest inny mężczyzna, który bardzo ją kocha i dba o nią. Były mąż długo nie mógł w to uwierzyć. Nie myślał, że Aldonie uda się po pięćdziesiątce uporządkować swoje życie. Wiele razy próbował wszystko naprawić, ale bez skutku.
Czy kobieta postąpiła słusznie? Czy powinna dać szansę byłemu mężowi? Jak byście postąpili na jej miejscu?