Miałam wielu chłopaków, ale żadnego z nich nigdy nie przedstawiłam swoim rodzicom. Nie uważałam tego za konieczne, ponieważ nasze relacje nie były zbyt poważne. Zazwyczaj to mężczyźni pierwsi przedstawiają dziewczyny swoim rodzinom, ale w moim przypadku sytuacja wyglądała inaczej.
Moja mama jest bardzo surowa, więc znalezienie odpowiedniego chłopaka do przedstawienia jej, zajęło mi dużo czasu. W końcu znalazłam tego jedynego. Miał na imię Szymon. Spotkaliśmy się przypadkiem w pracy, pracujemy dla różnych firm, po prostu nasze biura są obok siebie. Zaczęliśmy się spotykać i wszystko potoczyło się szybko i naturalnie.
Najpierw odwoził mnie z biura, potem zaczął zabierać mnie na randki. W końcu klęknął przede mną z pierścionkiem w ręku i teraz jestem narzeczoną. Najtrudniejsze było jeszcze przede mną, to spotkanie z rodzicami. Nie martwiłam się o tatę, jest bardzo wesołym człowiekiem, potrafi dogadać się ze wszystkimi, ale mama…
Mamie nikt nigdy się nie podoba, nieważne czy to moje przyjaciółki, czy koleżanki z uniwersytetu. Kiedy rodzice dowiedzieli się o moim zaręczynach, odwiedzili mnie już następnego dnia. Wieczorem Szymon przyszedł na kolację, a mama zaczęła bombardować go niewłaściwymi pytaniami. Chciała się dowiedzieć, ile zarabia, czy ma mieszkanie, drogie auto, ile ma zaoszczędzone w banku… Mama postawiła biednemu Szymonowi wszystkie finansowe pytania świata.
Byłam zażenowana jej zachowaniem. Kiedy Szymon wyszedł, było jeszcze gorzej. Pokłóciłam się z mamą, bo powiedziałam jej o tych okropnych pytaniach, a ona pożałowała mi wyboru narzeczonego. Tata milczał. Następnego dnia rodzice wyjechali i od tego momentu ich nie widziałam. Nie pojawili się nawet na moim weselu.
Minęło 5 lat, Szymon i ja doczekaliśmy się syna. Zdecydowałam się po tylu latach zadzwonić do rodziców i zaprosić ich na wizytę. Kiedy dowiedzieli się o wnuku, przyjechali najszybciej, jak mogli. Kupili bilety na najbliższy pociąg. Mama była przejęta i przepraszała za to, co stało się 5 lat temu. Oczywiście, my z Szymonem nie żywimy urazy. Trudno sobie wyobrazić, co by było, gdyby dziecko się nie urodziło… Czy na zawsze przestałabym rozmawiać z rodzicami?
