Damian rozstał się z żoną, ponieważ go zdradzała. Elwira z całych sił starała się odzyskać męża, używając ich dziecka jako argumentu. Aneta, wychodząc za Damiana, wiedziała, że ma on syna z poprzedniego małżeństwa. Jednak nie przypuszczała, że jego własny syn może być „atutem” dla jego byłej partnerki. Elwira mogła w środku nocy zadzwonić do Damiana i zmartwionym głosem powiedzieć, że chłopiec ma wysoką gorączkę, a on, jako kochający ojciec, pędził w pośpiechu do swojego syna, po czym okazywało się, że gorączka chłopca minęła. Damian naprawdę był dobrym ojcem i poświęcał swojemu synowi każdy weekend.
Na tych spotkaniach często obecna była matka dziecka. Elwira mogła nawet w dni powszednie przywieźć syna do ojca, mówiąc, że ma sprawy do załatwienia. Aneta czuła, że przez syna Elwira stara się manipulować Damianem, aby go odzyskać, ale nie wiedziała, jak temu przeciwdziałać. Postanowiła zwrócić się o radę do swojej matki.
– Jeśli spróbujesz oderwać Damiana od syna, on nie wybaczy ci tego. Ale jeśli staniesz się przyjacielem chłopca, to i ojciec, i syn będą ci wdzięczni. – powiedziała matka.
Zasadniczo Aneta naprawdę lubiła syna Damiana. Był spokojnym, towarzyskim, mądrym chłopcem, który łatwo nawiązywał kontakty. Teraz tylko zmieniła swoje podejście do syna swojego męża. Razem bawili się z chłopcem, chodzili do kina, jeździli na wycieczki za miasto. Damian, widząc, jak wesoło syn rozmawia z Anetą, coraz mocniej kochał swoją żonę.
W niedzielny wieczór Elwira, ubrana bardzo wyzywająco, przyszła odebrać syna od ojca.
– Mamo, czy mogę zostać tutaj? Chcę zostać z tatą i mamą Anetą. Podoba mi się tu.
Słysząc te słowa, twarz Elwiry momentalnie przybrała inny wyraz.
– Nie ma mowy! Zbieraj się! Idziemy do domu! – syknęła na syna.
Elwira nagle zrozumiała, że sama wpadła w pułapkę, którą przygotowywała dla Anety. I jeśli wcześniej Aneta była zazdrosna o męża z powodu jego syna, to teraz Elwira jest zazdrosna o syna z powodu Anety.
