Wiele osób uważa, że umieszczenie krewnego w domu opieki jest przestępstwem. Nie powinniśmy jednak zapominać, że taka decyzja może przynieść korzyści obu stronom.
Dlaczego dobrze jest umieścić swojego rodzica w domu starców? Matka mojej przyjaciółki Ireny, była bardzo zdeterminowana, aktywna, pewna siebie i nie słuchała nikogo. Kobieta w ogóle nigdy nie była u lekarza, leczyła się sama. Uważał, że cała medycyna, to coś fałszywego i złego. Miała 120 kg żywej wagi.
Oczywiście cukrzyca była wynikiem takiego stylu życia. Jej córka próbowała przemówić jej do rozsądku, skorygować jej nawyki żywieniowe, ale ona była gotowa oddać życie za ciastka i słodycze. Z tego powodu, jej stan zdrowia gwałtownie się pogorszył. Irena wydała ogromne sumy pieniędzy na leczenie, ale mama nadal jadła tłuste potrawy i ignorowała leki.
Nie mogła zrezygnować z produktów mącznych i słodyczy, więc sytuacja pogarszała się z dnia na dzień. Nawet gdy podawano jej insulinę, nie chciała niczego zmieniać. Lekarze byli bezsilni, gdyż pacjentka świadomie lekceważyła ich zalecenia. Ona kierowała swoim życiem, a córka musiała ponosić wszelkie konsekwencje.
Sytuacja drugiej mojej przyjaciółki Marysi, jest jeszcze gorsza. Jej ojciec ma poważną chorobę neurologiczną, której nie da się wyleczyć. Zapomina o jedzeniu, wszędzie chodzi do toalety i nie chce się ubierać. Po jakimś czasie leczenia, mężczyzna staje się na chwilę zdrowy, a potem znowu wraca do poprzedniego stanu.
Marysia musiała poświęcić swoje życie osobiste i zamieszkać z tatą. Zatrudniła pielęgniarkę, gdyż sama też musi chodzić do pracy. W zeszłym tygodniu, staruszek prawie wyskoczył przez okno, gdy córka brała prysznic.
Obydwie kobiety, z rozpaczą patrzą w przyszłość, gdyż wyleczenie ich bliskich jest niemożliwe. Starsi ludzie żyli kiedyś bez ograniczeń, nie dbali o swoje zdrowie, a teraz stali się ciężarem. Całkiem normalne życie, córki musiały odłożyć na bok. Muszą monitorować styl życia bliskich, by jak najwięcej zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia poważniejszych dolegliwości.
O starości powinniśmy myśleć już od najmłodszych lat, zdrowo się odrzywiać i dbać o kondycję fizyczną.
Ojciec Marysi i matka Ireny, w młodości żyli na wysokim poziomie, nie odmawiali sobie przyjemności. Zaniedbywali regularne badania lekarskie. Teraz na starość, oczekują opieki od swoich dzieci, nie zdając sobie sprawy, że niszczą im życie. Moje przyjacółki zmuszone były porzucić swoje rodziny, byle tylko pilnować i leczyć swoich bliskich. Patrząc na nich, uświadamiam sobie, że umieszczanie starszych osób w domu opieki, nie jest przestępstwem, ale normalną praktyką.
Tylko dzieci mogą zdecydować, czy jest to dobre, czy złe, a my jako społeczeństwo, nigdy nie powinniśmy potępiać takich ludzi.
