Zawsze byłem bardzo poważnym człowiekiem. Zanim ożeniłem się z Gabrysią, wymieniłem wszystkie podłogi w domu, dach, przemodelowałem werandę, doprowadziłem ogród do porządku, zakupiłem cały sprzęt domowy.
Gabrysia była córką wójta naszej wsi, a teść był szczęśliwy, że to właśnie ja zostanę jego zięciem, bo byłem godnym kandydatem – nie piłem, pracowałem i byłem bardzo uczciwy. Z żoną mieliśmy trzy córki rok po roku – Zosię, Helę i Martę. Potem moja żona ciężko zachorowała i zmarła w ciągu kilku miesięcy. Na pogrzebie trzymałem się mocno, nie pokazałem nikomu swoich łez.
Nikt nie wiedział, jak mi było ciężko, a ja wtedy rozpadałem się w środku powoli na małe kawałki. Dwie starsze córki już wyszły za mąż za poważnych i dobrych chłopaków. Tylko najmłodsza nie spieszyła się z założeniem rodziny. Zawsze martwiłem się o nią. Bardziej interesowała ją nauka niż myślenie o małżeństwie.
Zdecydowałem, że Marta powinna iść do miasta na studia, aby rozwijać swoje talenty. Nie pomyliłem się, ukończyła uniwersytet z wyróżnieniem i tam spotkała swoją miłość. Wyszła za mąż za Karola. Rok nie pojawiała się w rodzinnym domu po ślubie, a potem w końcu przyjechali z mężem w odwiedziny.
Od razu zauważyłem, że coś nie jest w porządku w rodzinie mojej najmłodszej córki, coś się stało. Dlatego kiedy siostry odjechały do swoich domów, córka powiedziała mi, że urodziła syna. Byłem taki szczęśliwy, bo to był pierwszy chłopiec w naszej rodzinie. Ale ona zdążyła mnie zasmucić… musieli oddać chłopca do domu dziecka, bo był chory, miał wrodzoną wadę serca.
Przez całą noc myślałem, a rano postanowiłem, że pojadę do miasta i zabiorę wnuka do domu. Przecież oni są jeszcze młodzi: nie znają życia, dla nich to wszystko wielkie przeszkody; ale to w końcu mój wnuk, więc lepiej, żeby żył w rodzinie, a ja będę o niego sam dbał. Okazało się, że to nie takie proste, nikt mi nawet nie chciał go pokazać. Teraz wynająłem prawnika, będę walczył, by przyznano mi prawo do opieki. Jak myślicie, czy jest na to jakaś szansa? Czy ludziom w moim wieku powierza się opiekę nad tak małym dzieckiem?
