Wiesz co, muszę Ci się wygadać, bo nie potrafię już tego trzymać w sobie. Moja chęć pomagania teściowej zgasła, jak się dowiedziałam, co zrobiła. Ale jednocześnie nie potrafię jej zostawić.
Mam dwoje dzieci. Każde z nich ma innego ojca. Moja starsza córka, Jagoda, ma teraz 16 lat. Jej tata płaci alimenty i zawsze jest z nią w kontakcie. Chociaż mój pierwszy mąż dawno się ożenił ponownie i ma jeszcze dwójkę dzieci z drugiego małżeństwa, to o Jagodzie nie zapomina.
A mój syn, niestety, nie miał tyle szczęścia. Dwa lata temu mój drugi mąż nagle zachorował i zmarł w szpitalu po trzech dniach. Minęło już trochę czasu, ale wciąż nie wierzę, że go nie ma. Nieraz łapię się na tym, że czekam, aż zaraz wejdzie do domu, uśmiechnie się i życzy mi miłego dnia. No i wtedy płaczę cały dzień.
Od samego początku bardzo zbliżyłam się do mamy mojego drugiego męża, Haliny. Było jej równie ciężko jak mi w końcu to był jej jedyny syn. Trzymałyśmy się razem i wspierałyśmy przez te wszystkie okropne chwile. Dzwoniłyśmy do siebie, odwiedzałyśmy się regularnie, ciągle rozmawiałyśmy o moim mężu.
Był taki moment, kiedy nawet rozmawiałyśmy o zamieszkaniu razem, ale wtedy Halina się rozmyśliła. I tak minęło 7 lat. Utrzymywałyśmy świetną relację, wręcz przyjaźń.
Pamiętam, jak byłam w ciąży, Halina zaczęła mówić coś o teście na ojcostwo, nie wiem, skąd jej to przyszło do głowy. Podobno coś w telewizji widziała o facecie, który przez lata wychowywał nie swoje dziecko i potem się dowiedział, jak jest naprawdę. Od razu powiedziałam jej, że to kompletna bzdura.
Jeśli facet wątpi, że to jego dziecko, to znaczy, że i tak się nim nie zajmie i będzie tylko ojcem od święta!
Teściowa wtedy zapewniła, że wie, iż jestem w ciąży właśnie z jej synem. Byłam pewna, że jak się już urodzi dziecko, Halina poprosi o test na ojcostwo, ale się nie odezwała.
Aż tego lata Halina poważnie zachorowała, jej stan bardzo się pogorszył. Uznaliśmy, że najlepiej będzie, jeśli zamieszka bliżej mnie. Znalazłam agencję nieruchomości i zaczęłyśmy szukać jej mieszkania.
Wtedy Halina trafiła do szpitala i musiałam dla agenta załatwić akt zgonu jej męża. Halina nie była w stanie, więc poszłam po dokumenty do jej mieszkania. Przeszukiwałam segregatory i wtedy trafiłam na coś, co mnie dosłownie wmurowało. Test na ojcostwo. Okazało się, że kiedy mój syn miał dwa miesiące, Halina zrobiła test, który potwierdził, że to jej wnuk.
Poczułam się okropnie. Przez tyle czasu okazywała mi wsparcie, a nie ufała mi nawet na tyle, by wierzyć, że mówię prawdę? Nie wytrzymałam i całą rozmowę odbyłam z Haliną. Przepraszała mnie i mówiła, jak bardzo żałuje tej głupoty, ale szczerze mówiąc, nadal jestem rozczarowana. Czuję się zdradzona, bo ona przez tyle lat milczała!
Mam teraz w sobie ogromny dystans. Z jednej strony nie chcę już jej pomagać, ale z drugiej kto jej pomoże, jak nie ja? Nie chcę też, żeby mój syn stracił babcię. Będę dalej jej pomagać, ale ta więź, ta bliskość już nigdy nie będzie taka sama…
