Wiesz, cała moja rodzina kręci się wokół mojego taty to właśnie on mnie wychowywał, troszczył się o mnie i zawsze wspierał, niezależnie od okoliczności. Gdy się urodziłam, mama nas opuściła i tata zdecydował, że już nigdy się nie ożeni chyba bał się przeżyć kolejny zawód. Los nie zawsze był dla niego łaskawy, więc bardzo chciałam dorosnąć jak najszybciej, żeby móc go wspierać i pomóc mu jako dorosły człowiek.
Nasza sytuacja finansowa była trudna, więc zaczęłam pracować już w wieku 15 lat. Pisałam artykuły do lokalnej gazety w Krakowie, a po trzech latach udało mi się zdobyć lepszą pracę. Z czasem dostałam dobrą posadę w biurze, co pozwoliło mi się usamodzielnić i utrzymać nie tylko siebie, ale też tatę. Pewnego dnia tata poprosił mnie o poważną rozmowę tak to ujął. Powiem Ci, że trochę się stresowałam. W naszym salonie na mnie czekała jakaś kobieta. Według taty była to moja mama.
Gdy mnie zobaczyła, rozpłakała się i zaczęła przepraszać, próbując mnie objąć. Ale nie potrafiłam się na to zdobyć. Delikatnie się wyswobodziłam z jej ramion i wyszłam bez słowa, zostawiając ich samych. Postanowiłam, że pozwolę tacie zająć się tą sytuacją tak, jak uzna za właściwe. Nie umiem wybaczyć komuś, kto nas tak po prostu zostawił i przez tyle lat nawet nie raczył złożyć mi życzeń urodzinowych.
