Trudno byłoby uwierzyć w to, co wydarzyło się w mojej rodzinie, gdyby nie to, że wszystko działo się na naszych oczach. Wszystko zaczęło się pół roku temu, kiedy mój ukochany dziadek zmarł, pozostawiając po sobie piękne mieszkanie w samym centrum Warszawy. Po upływie miesiąca od jego śmierci cała rodzina zdecydowała się posprzątać mieszkanie i przygotować je do sprzedaży. Przez cały dzień pakowaliśmy rzeczy dziadka do dużych worków.
Wieczorem wszyscy wróciliśmy do domu, ale mój brat Jacek postanowił spędzić noc w mieszkaniu dziadka. Było około szóstej rano, gdy zadzwonił do mnie z drżącym głosem, prosząc, żebym natychmiast do niego przyszedł. Bez zastanowienia wybiegłem z domu i popędziłem na miejsce. Gdy tylko wszedłem do środka, zobaczyłem przerażoną twarz Jacka był blady jak ściana. Słychać było wyraźnie kroki w sąsiednim pokoju, ale nikogo tam nie było. Nastrój był dziwny, a po plecach przebiegł mi zimny dreszcz. Strach nas całkiem sparaliżował, więc czym prędzej wybiegliśmy z mieszkania.
Dopiero po trzydziestu minutach zebrało się w nas na tyle odwagi, by wrócić. Ku naszemu ogromnemu zdziwieniu, wszystkie rzeczy dziadka były starannie poukładane na swoich zwykłych miejscach. Poczułem ulgę, choć wciąż było to niezwykle tajemnicze zjawisko. Po tym incydencie zdecydowaliśmy się więcej nie wracać do mieszkania, a sprawy związane ze sprzedażą przekazaliśmy krakowskiej agencji nieruchomości. Na szczęście nowi lokatorzy nie mieli żadnych problemów po zakupie. Jednak wspomnienie tamtej nocy wciąż wywołuje u mnie ciarki na plecach, gdy wracam myślami do tego niepokojącego wieczoru.
