Patrzył na mnie z dołu do góry. Po raz pierwszy przez te wszystkie lata bez wyższości. W jego oczach mieszały się strach, wściekłość i rozpaczliwa próba znalezienia wyjścia. Kiedyś w takich chwilach potrafił przytłoczyć. Teraz nie.
Czego chcesz? powtórzył cicho. Pieniędzy? Powiedz kwotę. Wszystko załatwię. Możemy się dogadać.
Pozwoliłam sobie na krótką pauzę. Nie teatralną, raczej zawodową taką, jaką robi się przed zamknięciem bilansu i podpisaniem ostatniego dokumentu.
Wciąż nie rozumiesz, Jakubie powiedziałam spokojnie. Nie chcę twoich pieniędzy.
Zamrugał. To ruszyło nim bardziej niż jakikolwiek krzyk.
To czego? Zemsty? Chcesz mnie zniszczyć? głos mu znowu się podniósł.
Nie. Chcę odzyskać to, co moje. I skończyć ten rozdział.
Wstałam, podeszłam do kredensu i wyjęłam cienką teczkę. Szarą, bez napisu. Tę samą, która zawsze leżała na samym dole pod starymi umowami i raportami podatkowymi. Nigdy jej nie otwierał. Dla niego to były księgowe wymysły Zofii.
Położyłam teczkę na stole i otworzyłam ją.
Tutaj wskazałam pierwszy arkusz są umowy pożyczkowe. Osobiste. Brałeś pieniądze z firmy. Dużo. Na swoje nazwisko. Tymczasowo, jak lubiłeś mówić.
Przewróciłam stronę.
Tutaj są protokoły uzgodnień. Wszystkie zobowiązania są uznane.
Jeszcze jeden dokument.
A tutaj dodatkowe porozumienie. Przy jednostronnym wyprowadzeniu aktywów dług staje się natychmiast wymagalny.
Zbladł gwałtownie, tak że piegi na jego nosie kiedyś wydające mi się sympatyczne wybijały się boleśnie wyraźnie.
Ty Ty je sfałszowałaś?
Nie pokręciłam głową. Ty je podpisałeś. W różnych momentach. W różnych stanach. Czasem pijany. Czasem w pośpiechu, biegnąc na spotkanie zaczynające się po dwudziestej.
Zerwał się z miejsca.
To jest szantaż!
To jest księgowość, Jakubie spojrzałam mu prosto w oczy. Tylko nigdy nie rozumiałeś różnicy.
Zaczął chodzić po kuchni, przeczesując nerwowo włosy.
Basia Ona nic nie wiedziała To ty! Ty to zaplanowałaś!
Basia wiedziała tyle, ile potrzebowała odpowiedziałam. Wiedziała, że jesteś prawie wolny i że prawie wszystko już przepisane. Dla niej to było wystarczające.
Usiadłam naprzeciw niego.
Masz wybór kontynuowałam. Pierwszy: idziemy do sądu. Darowizna zostaje unieważniona, potem zaczynają się kontrole. Skarbówka. Prokuratura. Twoja reputacja. Nowe życie. Wszystko na minus.
A drugi? wyszeptał.
Drugi jest prostszy. Podpisujemy porozumienie. Dobrowolnie wychodzisz z firmy. Przekazujesz mi swój udział. Bez skandali.
Zaśmiał się. Krótko. Histerycznie.
I myślisz, że zostanę z niczym?
Nie odpowiedziałam szczerze. Zostawiam ci dokładnie to, co ty zostawiłeś mi. Samochód. I czas na spakowanie rzeczy.
Patrzył na mnie długo. W tym spojrzeniu było wszystko: nienawiść, próba współczucia i wspomnienie, jak zaczynaliśmy w małym biurze ze starym komputerem.
Kochałem cię wyszeptał.
Nie odwróciłam wzroku.
Kochałam człowieka. Nie układ. Nie zdrajcę. Tego człowieka już nie ma.
Osunął się na krześle. Nie demonstracyjnie naprawdę.
Daj mi czas na przemyślenie
Masz dobę powiedziałam. Jutro o dziesiątej przyjdzie notariusz.
Kiwnął głową. Powoli. Bez siły.
Następnego dnia przyszedł punktualnie. Z zapadniętą twarzą i zaczerwienionymi oczami. Basia nie dzwoniła. A może dzwoniła nie odebrał.
Podpisywał dokumenty bez słowa. Dłoń mu drżała.
Gdy wszystko się skończyło, notariusz wyszedł, zostawiając nas samych.
Wygrałaś powiedział beznamiętnie.
Nie odparłam. Po prostu wyszłam z gry, którą od dawna grałam sama.
Wziął klucze i zatrzymał się w przedpokoju.
Myślałem, że jesteś słaba
Uśmiechnęłam się lekko.
To był twój największy błąd.
Drzwi zamknęły się cicho za nim. Bez trzasku.
Sześć miesięcy później firma była na nowym poziomie. Zmieniałam zespół, wyrzuciłam szare schematy, wszystko uporządkowałam. Biznes stał się czystszy i silniejszy.
Jakub próbował zacząć od nowa. Z tego co słychać bez powodzenia. Basia odeszła szybko bez pieniędzy już jej nie interesował.
Czasem widziałam jego nazwisko w wiadomościach. Coraz rzadziej. Coraz ciszej.
Plik Rezerwa skasowałam. Już nie był potrzebny.
Czasami najlepsza zemsta nie jest cios.
To precyzyjne, chłodne rozliczenie, zrobione długo przed końcem.
