Matka mojego chłopaka poniża mnie przed wszystkimi, nie wiedząc, że jestem z jego synem. Jadwiga i ja poznajemy się w sklepie spożywczym przy ulicy Grochowskiej, gdzie pracuję w weekendy. Mam dziewiętnaście lat i chcę być finansowo niezależna, więc biorę dodatkowe zmiany. Rodzice są ze mnie dumni studiuję i jednocześnie pracuję, co pozwala mi odkładać kilka złotych na nowy laptop albo wyjazd. Marek, którego spotykam przy kasie, uważa mój etat za świetny start, mimo że sam jeszcze nie ma stałej pracy.
Nasza relacja rozwija się powoli. Marek przynosi mi kwiaty, ja daję mu czekoladki, a czasem zostajemy po zamknięciu w sklepie, rozmawiamy i wykorzystujemy ciszę, gdy nie ma klientów.
Szczęście trwa ok. dwa tygodnie. Pewnego wieczoru matka Marka wchodzi ze swoim synem do sklepu. Nie zauważa, że Marek mruga do mnie i wymieniamy uśmiech. Gdy podchodzi do kasy, maszyna się zacina, a klientka zaczyna się denerwować. Mówi, że kupiła już u nas milion razy i że tylko ja mam problem, twierdząc, że chcę ją oszukać i nie wydać paragonu.
Widzisz, Marek, po co się uczyć? Żeby już nigdy nie stać przy zepsutej kasie i gadać, że coś nie działa! ryczy matka.
To jest dla mnie niezwykle żenujące, bo to właśnie matka mojego chłopaka, a w kolejce stoją ludzie, których już kiedyś widziałam i którzy pewnie będą szeptać o mnie dalej.
Marek błaga mnie, żebym wybaczyła jego mamie, że ma zły dzień, ale nie mogę. Odchodzę od niego i rzucam pracę. Na szczęście znajduję zatrudnienie w Niemczech, gdzie płacą trochę mniej, ale mogę pracować więcej godzin i nie muszę znosić takiej matki.
Uważam, że każdy zawód jest potrzebny, a student nie ma wielu opcji. Fajnie, że niektórzy mają pewnych rodziców, którzy wierzą, że ich dziecko jest wyjątkowe, ale to nie znaczy, że nie można po studiach trafić na kasę w supermarkecie.
