Moi rodzice zawsze byli zajęci pracą, więc wychowywała mnie głównie babcia. Babcia odeszła bardzo niespodziewanie. Poprzedniego dnia była wesoła, przygotowała mi ulubioną zupę, poszła spać i … nie obudziła się. To był dla mnie szok i ogromna tragedia. Babcia zostawiła mi swoje mieszkanie i wtedy rozpoczęło się moje samodzielne życie studenckie. Dorabiałem, naprawiałem komputery, rodzice podarowali mi stary samochód, więc miałem wystarczająco dużo pieniędzy na jedzenie i rachunki, a rodzice często dorzucali mi parę złotych. Pewnego razu straciłem kontrolę na śliskiej drodze i miałem wypadek.
Po tym moja ręka zaczęła drżeć, musiałem zapomnieć o pracy z drobnymi elementami. Nieszczęścia zawsze chodzą parami, tak mawiała babcia. Wkrótce moja mama zachorowała na tyle, że potrzebowała rehabilitacji, a my z ojcem nie mieliśmy na to pieniędzy. Zatrudniłem się w magazynie, ale z taką pensją musiałem ciągle oszczędzać. Wtedy podjęliśmy decyzję o sprzedaży mieszkania babci. Usiadłem na podłodze w pokoju, który kiedyś był babci i zacząłem w myślach rozmawiać z babcią. Przyznałem, że nie mogę zatrzymać jej mieszkania, tłumaczyłem, że bardzo potrzebujemy pieniędzy.
Od tego dnia przez trzy dni z rzędu miałem ten sam sen, dokładnie w szczegółach. Babcia siedziała przy stole z jej ulubionym kwiatem w doniczce, potem wstawała i przesuwała kwiat z miejsca na miejsce. W pierwsze dwa dni przesuwała i przesuwała, ale trzeciego dnia kwiat spadł, babcia spojrzała na mnie i się uśmiechnęła. Rano szybko podbiegłem do stołu, ostrożnie zdjąłem kwiat i zauważyłem, że jeden detal wyraźnie różni się od innych na blacie. Za pomocą noża otworzyłem schowek w stole, a tam zobaczyłem woreczek z kosztownościami. Pieniędzy ze sprzedaży wystarczyło na rehabilitację mamy i na stary samochód dla mnie. Teraz nie mam już wątpliwości, że nasi zmarli bliscy czuwają nad nami i otaczają nas swoją miłością, choć są tak daleko.
