Moja żona postanowiła zrobić pranie i rozwiesić je na podwórku. I co tam zobaczyłem? No cóż, wszystkie krótkie sukieneczki i skąpą bieliznę. Przyznam bez bicia, nawet mnie to nie pasowało, ale starałem się trzymać język za zębami, bo wolę nie robić scen i żyć w spokoju.
Mieszkam sobie na tej naszej wsi, spokojnie, tradycyjnie. Od dzieciaka jestem tu wychowywany, dla mnie każdy sąsiad, to ciotka albo wuj. Tak jesteśmy ze wszystkimi blisko, jak jedna wielka rodzina. Dwóch moich braci już dawno są po ślubach i wybyli za granicę w poszukiwaniu lepszego życia. Zostałem sam z matką na wsi, ale niedawno też miałem wesele i z żoną postanowiliśmy, że nie będziemy na razie szli na swoje, tylko zostaniemy przy mojej matce.
Moja żona, oj, lubi się stroić, malować i w ogóle, modnisia z niej, tylko że ten jej styl to trochę jak z innej bajki dla nas tu, na wsi.
Nie ukrywam, że sąsiedzi mają co plotkować. Moja żona, z całym szacunkiem do niej, ale ma ten gust do ubrań… no, powiedzmy, specyficzny. I te jej usta.. Była u kosmetyczki i wstrzyknęła sobie kwas. Teraz ma te usta wielkie jak po użądleniu pszczoły. Mojej matce w ogóle się nie podobają, ale ja się nie wtrącam.
Ale co mnie najbardziej zastanawia, to skąd w niej tyle tej pewności, żeby tak się eksponować? Przyznam, że robotę ma z głowy, bo pieniądze do niej lgną. Ja haruję od rana do późnego wieczoru na budowie, a żona pracuje zdalnie w korporacji, dwa razy w miesiącu tylko jeździ do biura w Warszawie, a zarabia prawie dwa razy tyle, co ja. Ale bystra jest, nie powiem. Już przed ślubem widziałem, że niektóre sprawy lepiej ogarniała niż ja.
Ale wracając do tego prania… Sąsiedzi zerkali, moja matka zerknęła, nie podoba nam się to. Już ludzie o mojej żonie plotkują. Tu nikt nie chodzi w takich obcisłych sukienkach czy wysokich szpilkach na piętnaście centymetrów. Sama żona mówi, że ona sąsiadami nie będzie się przejmować, bo nie robi nic złego, a to, że jest nowoczesna, to jej sprawa. No, ale ja nie wiem, czy takie pokazywanie się to dobry pomysł.
I sytuacja u mojej siostry na imieninach z zeszłego tygodnia… Moja żona postanowiła zrobić show, ale nie takie, co by ktoś chciał oglądać. Prześwitująca bluzka, przez którą widać całą bieliznę… Ja tam byłem, stałem i myślałem, że zapadnę się pod ziemię.
Przeczytaj także: Znalazłam w parku portfel. Nie wiedziałam, że los wynagrodzi moją uczciwość trzykrotnie. I to w jaki sposób!
Teraz siedzę i myślę, jak jej powiedzieć, że może jednak warto byłoby trochę zwolnić z tym swoim stylem. Wiem, że dla niej to pewnie forma wyrazu siebie, ale nie chcę, żeby ludzie mieli ją za kogoś, kto nie pasuje do naszej wsi, do naszej rodziny. Tylko jak to ugryźć, żeby nie zranić, a jednocześnie żeby zrozumiała? Bo ja tu, między wami mówiąc, czuję się jak na minowym polu, nie chcę wywołać kłótni, ale nawet mojej matce to już nie pasuje, że jesteśmy tak u ludzi na językach. Jak to załatwić?
