Wieczorem, Luiza została przyjęta na oddział położniczy ze skurczami. Wraz z mężem, spodziewali się czwartego dziecka. Dzięki badaniu USG, dowiedzieli się, że znowu będzie chłopiec. Małżeństwo zapłaciło dwuosobowy pokój w prywatnym szpitalu, gdzie właśnie trafiła kobieta. Kilka godzin później, ich synek pojawił się na świecie. Po jakimś czasie, na salę weszła położna oddziałowa Ola i powiedziała:
– Mamy tu trudną sytuację. Dziś rano, 18-letnia dziewczyna urodziła córeczkę, zrzekła się pisemnie dziecka, zadzwoniła po taksówkę i wyszła ze szpitala. Dziewczynka jest taka śliczna, zdrowa. Wiem, że chcieliście mieć córkę. Pomyślałam, że może wzielibyście to dziecko i napiszemy, że urodziły się bliźniaki. Nie chcę oddać malutkiej do domu dziecka, szkoda jej, to taka słodka i piękna istota.
Luiza była oszołomiona tą prośbą. Dobrze znała oddziałową Olę. Była to miła i życzliwa kobieta. Często rozmawiały poza murami szpitala położniczego. Matka chłopca pomyślała o dziewczynce, która już została sierotą. Jaki będzie jej los? Kobieta podjęła decyzję niemal natychmiast. Nawet wiele się nie zastanawiała. Miała już doświadczenie z bliźniakami i doskonale wiedziała, że sobie poradzi. Nie wyobrażała sobie zostawić to maleństwo, aby trafiło do sierocińca.
W rodzinie Luizy, byli sami chłopcy, a jej mąż marzył o córce. Dziewczynka została po prostu zarejestrowana jako druga z bliźniąt. Małżeństwo wyjaśniło rodzinie, że często drugie dziecko nie jest widoczne na USG. Krewni i znajomi nie zadawali wielu pytań, byli tylko zdziwieni, że przyszli ze szpitala z dwójką. Tylko jej mąż wiedział o tym i zgadzał się z żoną. Najzabawniejsze jest to, że Ania, jest bardzo podobna do swojego taty, też jest niebieskooka i blondynka. Teraz mają piątkę dzieci i nikt nawet nie podejrzewa, że córka nie jest ich. Luizai sama o tym zapomniała, wszystkie kocha tak samo.
