Dla wielu pierwsza miłość jest nie tylko najpiękniejsza i najbardziej niezapomniana, ale także ostatnia. Historia, którą chcę ci opowiedzieć wydarzyła się dawno, w czasach, gdy to jeszcze rodzice aranżowali małżeństwa swoich dzieci.
Jadwiga i Ludwik poznali się jeszcze w szkole podstawowej. Stali się idealnym przykładem prawdziwej i szczerej miłości. Na początku ich uczucia były powierzchowne, dziecinne i niedojrzałe, ale rosły wraz z nimi. Nikt w wiosce nie wątpił, że oni są dla siebie stworzeni. Wszędzie chodzili razem, spędzali ze sobą każdą wolną chwilę. Mieli wspólne zainteresowania i rozumieli się bez słów, a w dodatku świetnie razem wyglądali. Gdy skończyli po 20 lat zaczęli myśleć o zalegalizowaniu ich związku.
Ale tutaj przed ich miłością pojawiła się nieoczekiwana przeszkoda. Ojciec Jadwigi był przeciwny ich małżeństwu. Wiedział o zauroczeniu córki, ale sądził, że to nic poważnego. „Powinnaś wybrać mężczyznę kierując się rozumem, a nie uczuciem.” –powtarzał często jej ojciec. Dziewczyna miała awantury w domu przez dwa tygodnie. Próbowała wytłumaczyć ojcu, że kocha Ludwika i tylko za niego chce wyjść za mąż, ale ojciec miał dla niej innego pana młodego. Za zięcia wymarzył sobie Włodka, bo pochodził z bogatej rodziny. Dla ojca priorytetem było to, żeby zadbać o bezpieczeństwo finansowe swojej córki.
Do zmiany decyzji próbowali go nakłonić wszyscy: sąsiedzi, żona i córka, ale ojciec obstawał przy swoim zdaniu, a córka nie mogła sprzeciwić się woli ojca. Tak więc, nie mając wyjścia, Jadwiga wyszła za Włodka. Ludwig nie mógł znieść widoku swojej ukochanej z innym, więc wyjechał ze wsi. Później ożenił się z jakąś kobietą, ale to Jadwigę miał w sercu przez całe życie.
W małżeństwie Jadwiga była wierną żoną, dobrą gospodynią i troskliwą matką, ale nigdy nie obdarzyła uczuciem swojego męża. Miała wprawdzie rodzinę, ale nie była szczęśliwa.
Ojciec zdał sobie sprawę, że popełnił duży błąd, ale nic już nie można było zmienić.
