**Szczęście córki droższe**
Halina Nowak mieszkała sama i bez końca narzekała sąsiadom na niewdzięczną córkę i wnuczkę, które ją porzuciły.
Całe życie im poświęciłam, a te najbliższe okrutne i bez serca ani nawet tego nie doceniły. Zostawiły mnie na pastwę losu jęczała.
Halina, mimo podeszłego wieku, wciąż pełna sił, narzekała na bliskich, lecz nie wspominała, że córka Bożena co miesiąc przysyła jej pieniądze, a wnuczka Kinga wielokrotnie próbowała się z nią pogodzić. Babcia jednak stawiała warunek pogodzą się tylko wtedy, gdy Kinga rozwiedzie się z mężem. Wnuczka za każdym razem ciężko wzdychała i odchodziła.
Kinga miała już własną rodzinę wyszła za Wojtka. Oboje skończyli studia i znaleźli pracę. Mieszkali u matki Wojtka, ale planowali wziąć kredyt na mieszkanie, zwłaszcza że spodziewali się dziecka.
Jak doszło do tego małżeństwa? To osobna historia. Ileż Kinga musiała znieść od swojej babci, Haliny…
Pewnego wieczoru wpadła do domu z radosną nowiną:
Mamo, babciu, Wojtek i myślimy o ślubie! Miała dziewiętnaście lat, całe życie przed sobą, aż kipiała od emocji, śmiejąc się beztrosko.
Babcia wolno podniosła na nią wzrok, jakby nie wierząc własnym uszom. Matka, Bożena, spuściła głowę i milczała. Kinga nie rozumiała, dlaczego nie cieszą się jej szczęściem.
Mamo, babciu, nie słyszałyście? Mówię, że wychodzę za mąż! powiedziała zdziwiona.
Nigdy do tego nie dojdzie nagle ostro odparła Halina. Za mąż wychodzi! Wnuczce natychmiast zniknął radosny nastrój.
Co znaczy nigdy? Babciu, co z tobą? Mamo… Kinga zamilkła na chwilę. Myślałam, że się ucieszycie, a tu takie niezrozumiałe reakcje…
Pewnie jesteś w ciąży? surowo zapytała babcia.
Nie, skąd ci to przyszło do głowy? Jeśli ktoś chce się żenić, od razu musi być w ciąży? odparła Kinga.
Bożena siedziała w milczeniu, unikając wzroku córki.
No to chwała Bogu. W takim razie zapomnij o tym ślubie, dopóki nie skończysz studiów. Siadaj do kolacji rzuciła Halina.
Nie chce mi się jeść. Z Wojtkiem już zjedliśmy pizzę odparła Kinga zmieszana, nie mogąc pojąć, dlaczego babcia tak ją przyjęła.
Dziwne. Matka milczy. Kinga śpieszyła się do domu, by podzielić się radością, licząc na wsparcie.
Mamo, dlaczego nic nie mówisz?
Bożena drgnęła, zmarszczyła brwi, spojrzała na córkę, potem przestraszonym wzrokiem na babkę, w końcu westchnęła ciężko.
Kinguś, babcia ma rację. Jeszcze za wcześnie na ślub, najpierw skończ studia. I w ogóle, teraz tak wcześnie się nie żenią powiedziała z wymuszonym uśmiechem.
Mamo, nie obchodzi mnie, co jest modne! Kinga energicznie potrząsnęła głową. Wojtek i ja się kochamy, weźmiemy ślub, a studia skończymy, nie martwcie się. Wyjdę za niego, choćbyście nie wiem co mówili. Już zdecydowaliśmy.
Babcia nie wytrzymała i syknęła do córki:
No i doczekałaś się! Jabłko niedaleko od jabłoni spadło. Twoja córka tak samo chce wyjść za gołowąsa, jak ty wtedy. Dobrze, że ja to w porę powstrzymałam…
Kinga nie rozumiała. Nigdy nie znała ojca. Spojrzała na matkę, która opuściła głowę jeszcze niżej.
Babciu, mama też miała wyjść za mąż? Za mojego ojca? podejrzliwie spytała wnuczka.
Halina wzgardliwie prychnęła:
Za kogo niby? Za takiego samego biedaka-studenta. Tak, zabroniłam jej tego mezaliansu.
Dlaczego biedak? Dziś ma własny interes cicho odważyła się powiedzieć Bożena.
Ty się z nim kontaktujesz? Babcia aż się zatrzęsła z oburzenia. Tylko tego brakowało!
Owszem, odnalazł mnie w sieci, teraz piszemy odparła Bożena z hardością w głosie. Ale mieszka w innym mieście. Wyjechał po studiów do rodziców i tam został.
Kinga patrzyła na matkę w osłupieniu.
Mamo, wytłumacz mi to. Zawsze mówiłyście, że cię zostawił, gdy tylko dowiedział się o ciąży. A teraz okazuje się, że mieliście wziąć ślub? Co w takim razie stanęło wam na przeszkodzie?
Matka i babcia wymieniły spojrzenia. Bożena spuściła wzrok, ale Halina wypaliła:
Ja przeszkodziłam! huknęła. Tak, to ja zakazałam twojej matce wychodzić za tego nędzarza. Zakazałam dla jej dobra! Mnie w życiu się nie powiodło. Myślałam, że chociaż ona spełni moje nadzieje i znajdzie porządnego człowieka.
A ona zakochała się w tym studencie, który miał jeszcze trzech młodszych braci. I co jej mógł zaoferować? Gromadę krewnych i życie w ciasnocie?
Kinga wpatrywała się w babkę i matkę, oszołomiona. Okazywało się, że całe życie okłamywały ją na temat ojca, a ona w to wierzyła.
Mamo, dlaczego? Dlaczego nie walczyłaś o miłość? pytała córka, wbijając w nią wzrok.
Bożena skuliła się na krześle, nie patrząc w oczy Kingi.
Z kim miałam walczyć? znów warknęła Halina. Ze mną? To nie miałoby sensu, bo postawiłam jej ultimatum albo ja, albo ten biedak.
Kinga nie mogła uwierzyć w to, co słyszy. Zastygła, patrząc to na matkę, to na babkę. Może znów ją oszukują?
Jak to w ogóle możliwe? Jak babcia mogła postawić matce taki warunek, a matka się na to zgodzić?
Mamo, dlaczego?
Co miałam robić, córeczko? Bożena wreszcie podniosła głowę. Studiowałam razem z twoim ojcem. Czy moglibyśmy przeżyć za dwie stypendia? A gdybyś ty się urodziła… Pewnie musiałabym rzucić studia. Na pomoc jego rodziców nie było co liczyć mieli dużą rodzinę.
Mamo, ale czy próbowaliście? wybuchnęła Kinga. Ty po prostu się poddałaś, nie walczyłaś o swoje szczęście? A on? Też tak łatwo zreW końcu Kinga zrozumiała, że szczęście nie polega na spełnianiu czyichś oczekiwań, ale na odwadze, by żyć własnym życiem, dlatego z błyskiem w ojach zakończyła: Babciu, dziękuję za lekcję nie powtórzę błędów mamy.
