Poznałem moją żonę pietnaście lat temu, była atrakcyjna i piękna. Od razu się w niej zakochałem. Zaczęliśmy się spotykać i po pewnym czasie, pobraliśmy się. Żyliśmy spokojnie i pracowaliśmy obydwoje. Monika była wspaniałą gospodynią, gotowała pyszne obiady i dbała o dom. Wszyscy nasi znajomi nam zazdrościli, byłem szczęśliwy. Pewnego wieczoru, żona powiedziała mi, że będziemy mieli dziecko. Prawie krzyczałem z radości. Nasz mały skarb, urodził się pod koniec lata. Wciąż pamiętam, kiedy pierwszy raz spojrzałem na naszą córeczkę. Popatrzyła wtedy na mnie, swoimi wielkimi, niebieskimi oczami.
Jednak wszystko zmieniło się od dnia, w którym Monika straciła pracę. Stała się zupełnie inną osobą. Przestała dbać o dom, zapomniała o mnie i naszym dziecku. Nie wiadomo gdzie wychodziła, znikała na całe dnie. Na pytanie, gdzie była, odpowiadała:
– byłam na rozmowach kwalifikacyjnych.
Pewnego dnia, zobaczyłem ją z obcym mężczyzną. Patrzyli na siebie zalotnymi oczami. Następnie spakowała swoje rzeczy i wyjechała. W tym czasie nasza córka była u babci. Dobrze, że nie usłyszała od mamy, że nas nie potrzebuje, że jest nami zmęczona. Jak wytłumaczyć siedmioletniej dziewczynce, że jej mama ją porzuciła?
Żona zostawiła dziecko pod moją opieką, czasem rozmawiała z nią przez telefon. Ania obwiniała się za wszystko, co się stało. Uważała, że gdyby była w domu, a nie u babci, mama by jej nie zostawiła. Nie rozumie, dlatego teraz nie chce jej widzieć, nie kocha jej?
Dwa lata później, gdy szliśmy w parku z córką, zobaczyłem byłą żoną i jej nowego partnera, mieli wózek. Udawali, że nas nie zauważają. Ania patrzyła na mnie, a w jej oczach błyszczały łzy. W domu płakała z pretensjami:
– Mama wymieniła mnie na inne dziecko.
Teraz moja córka dorosła, ma czternaście lat, a ja staram się być jej najlepszym przyjacielem. Po rozwodzie, nigdy nie myślałem o nowym związku. Nie chcę ponownie być oszukany.
