Marcelina była szczęśliwa w małżeństwie z Kubą, dopóki jej przyjaciółka nie zdecydowała się wyznać prawdy.
Pewnego dnia Marcelina siedziała ze swoją przyjaciółką przy filiżance kawy, omawiając najnowsze wiadomości. Nagle twarz jej przyjaciółki stała się pochmurna. Chciała coś powiedzieć, ale nie odważyła się.
– Marcela, muszę Ci coś wyznać, zaczęła jej przyjaciółka. Nie chciałam Ci nic mówić wcześniej. Myślałam, że sama się dowiesz, ale to byłoby podłe z mojej strony, gdybym ukrywała przed Tobą tajemnicę.
– Czym mnie straszysz, Daria? Co się stało?
– Twój Kuba… poszedł wczoraj na ryby?
– Tak, z Mikołajem, swoim przyjacielem ze szkoły.
– Nie, z Kornelią! Był z ekspedientką ze sklepu naprzeciwko. Mój chłopak powiedział mi, że Twój Kuba oszukuje – powiedziała Daria z poczuciem winy. Ale nie martw się zbytnio.
– Zostaw mnie samą, proszę, muszę to wszystko przetrawić.
Marcelina siedziała w kuchni w dumnej samotności. Siedziała i wpatrywała się w jeden punkt, dopóki jej mąż nie wrócił z pracy. W końcu to na niego czekała. Wszedł do kuchni, usiadł przy stole i czekał na pyszny obiad.
– Żujesz swoje oszustwo? – Marcelina natychmiast zapytała.
– Co? Co z Ciebie za kobieta? Nie zamierzasz mnie nakarmić?
Mężczyzna był wyraźnie zdezorientowany tym pytaniem.
– Żujesz swoje oszustwo? – powtórzyła tym samym zimnym tonem i postanowiła spłatać figla.
– Twoja sprzedawczyni zadzwoniła do mnie. Powiedziała mi o wszystkim. Kuba milczał przez kilka minut, a potem odpowiedział:
– Kiedy to było?
Kobieta zdała sobie sprawę, że Kornelia naprawdę istnieje i nie można było tego ukryć.
– Kolacja jest na kuchence – powiedziała i poszła do swojego pokoju.
Tej nocy spali w różnych pokojach. O świcie Marcelina ubrała się i poszła do ciotki, siostry ojca, do której często chodziła po radę.
Była mądrą kobietą, która wiedziała, jak wybrać właściwe słowo we właściwym czasie. Kobieta opowiedziała ciotce o wszystkim i poprosiła ją o radę, co robić dalej, jak sprowadzić męża z powrotem do rodziny.
– Opowiem Ci historię – powiedziała ciotka. A Ty powiedz mi, co byś wtedy zrobiła.
Pijesz sok ze słomki. Podbiega inna kobieta, wyrywa Ci szklankę z ręki i zaczyna pić ze słomki. Sok był bardzo drogi – oszczędzałaś na niego przez lata. Ta kobieta prawie połknęła całą szklankę.
– Cóż, porównujesz mężczyznę do drinka… – powiedziała Marcelina, uśmiechając się.
– Każdy ma własne granice obrzydzenia, własny poziom szacunku do samego siebie. Ta kobieta już pokazała, jakimi zasadami kieruje się w życiu. Poziom Twojego szacunku do siebie zależy od twoich dalszych działań – dodała ciotka.
