Dorastali bez ojca. Opuścił ich, gdy syn miał piętnaście lat, a córka była bardzo mała, miała niespełna trzy lata. Ojciec po prostu nie wrócił do domu. Pojawił się następnego dnia i powiedział swojej żonie, że już jej nie kocha, spakował swoje rzeczy i nigdy więcej się nie pokazał. Kobieta została sama z dwójką dzieci, bez żadnego zewnętrznego wsparcia. Pracowała, gdzie się dało, żeby nakarmić dzieci. Syn rzucił szkołę, aby pomóc matce wychować siostrę. Pracował przy rozładunku dostaw, w myjni samochodowej, na targu… Chwytał się każdej pracy, jaką mógł znaleźć. Wieczorami przynosił do domu pieniądze i oddawał je matce, sam zaś chodził w przemoczonych, zniszczonych butach. Aż w końcu zachorował na chorobę nerek, a to był dopiero początek jego problemów zdrowotnych.
Marzył o pójściu na uniwersytet, ale rodzina była na pierwszym miejscu – musiał się opiekować siostrą.
Teraz jest czterdziestopięcioletnim mężczyzną. Ma rodzinę; wspaniałą żonę i dwójkę dzieci, lecz nie może już pracować w fizycznie, a w innych miejscach nie zatrudnią go, bo nie ma wykształcenia wyższego. Obecnie zajmuje się obowiązkami domowymi, gotuje, odprowadza dzieci do szkoły, odbiera je, a jego żona ciężko pracuje, aby utrzymać dom i rodzinę.
A jego siostra ma się dobrze. Uzyskała wykształcenie wyższe, ma własne mieszkanie, które niedawno wyremontowała. Nie planuje mieć dzieci. Czasami spotyka się z mężczyznami, ale nie zamierza zakładać rodziny. Pracuje jako menedżer i dobrze zarabia. Swoje pieniądze wydaje na podróże i modę.
Był czas, kiedy pomagała matce, ale potem przestała, ponieważ dowiedziała się, że matka wydaje pieniądze na dzieci brata i się zezłościła. „Nie będę karmić jego rodziny. Chcieli dzieci, to niech się teraz martwią, jak je utrzymać. To nie mój problem.” – oświadczyła.
Matka wyjaśniła, że bratu jest ciężko, bo pracuje tylko synowa. Ale córka nie chciała słuchać. Kategorycznie odmawia pomocy bratu, więc matka powiedziała, że zapisze wszystko co ma, tylko na syna.
Nie może zrozumieć swojej córki. Ma swoje własne mieszkanie, dobrze zarabia, niczego nie potrzebuje, a nie chce pomagać bratu, który rzucił szkołę w wieku piętnastu lat i pracował, robił wszystko, żeby jej niczego nie brakowało… Przecież ona wszystko zawdzięcza jemu. Dlaczego jest taka niewdzięczna?
